Η γερμανική ενίσχυση προς τη Sanofi αποτρέπει το κλείσιμο της παραγωγής στη Φρανκφούρτη, χωρίς την οποία ο Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος θα έμενε με μία μόνο μονάδα παραγωγής ινσουλίνης.
Η διατήρηση της παραγωγής ινσουλίνης στην Ευρώπη και ο περιορισμός της εξάρτησης από τρίτες χώρες βρίσκονται στο επίκεντρο της γερμανικής κρατικής ενίσχυσης ύψους 400 εκατ. ευρώ προς τη Sanofi-Aventis Deutschland, την οποία ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 8 Σεπτεμβρίου 2026. Με τη στήριξη αυτή εξασφαλίζεται η συνέχιση της παραγωγής στη Φρανκφούρτη, ενώ η εταιρεία αναλαμβάνει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για νέο εργοστάσιο, ελάχιστη ετήσια παραγωγή και αποθέματα.
Το διακύβευμα αποτυπώνεται στην ίδια την ανακοίνωση της Κομισιόν: χωρίς την ενίσχυση, η Sanofi θα έκλεινε τη γερμανική παραγωγή δραστικής ουσίας ινσουλίνης, αφήνοντας μόνο μία μονάδα παραγωγής στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Για ορισμένα προϊόντα, όπως η ανθρώπινη ινσουλίνη, η παραγωγή στην περιοχή θα σταματούσε, με αποτέλεσμα οι ευρωπαϊκές αγορές να εξαρτώνται από εισαγωγές τρίτων χωρών, μία σταθερή «απειλή» για την Ευρώπη έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι διεθνείς ισορροπίες.
Η ευρωπαϊκή παραγωγή ινσουλίνης και ο κίνδυνος εξάρτησης
Η εγκατάσταση της Φρανκφούρτης έχει ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την εικόνα, καθώς, σύμφωνα με τον οργανισμό προσέλκυσης επενδύσεων της Έσσης, Hessen Trade & Invest, αποτελεί τη μοναδική μονάδα παραγωγής ανθρώπινης ινσουλίνης στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και μία από τις δύο μονάδες παραγωγής ινσουλίνης στην περιοχή.
Η γερμανική χρηματοδότηση στηρίζει την αντικατάσταση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων με νέο εργοστάσιο, στο πλαίσιο επένδυσης συνολικού ύψους 1,3 δισ. ευρώ που είχε ανακοινωθεί το 2024. Στο σχέδιο συμμετέχουν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, το κρατίδιο της Έσσης και ο δήμος της Φρανκφούρτης, με στόχο να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα μια παραγωγική δραστηριότητα απαραίτητη για τον εφοδιασμό.
Για τους ανθρώπους που χρειάζονται καθημερινά ινσουλίνη, η θέση της Ευρώπης στην παραγωγή της έχει άμεση σημασία, αφού η πρόσβαση στη θεραπεία εξαρτάται και από τη δυνατότητα των προμηθευτών να ανταποκρίνονται όταν εμφανίζονται προβλήματα. Στον διαβήτη τύπου 1, ειδικότερα, η καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης είναι απαραίτητη για την επιβίωση, ενώ τη θεραπεία χρειάζονται επίσης ορισμένοι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2.
Νέο εργοστάσιο και δεσμεύσεις για παραγωγή και αποθέματα
Η δημόσια στήριξη συνδέεται με συγκεκριμένα ανταλλάγματα, καθώς η Sanofi πρέπει να ολοκληρώσει το νέο εργοστάσιο στο Frankfurt-Höchst έως τις 31 Δεκεμβρίου 2032, να εξασφαλίζει ετήσια παραγωγή τουλάχιστον 1,1 τόνων ινσουλίνης και να διατηρεί απόθεμα ενός τόνου δραστικής ουσίας έως τις 31 Δεκεμβρίου 2042. Σε περίπτωση ελλείψεων, οφείλει να δίνει προτεραιότητα στις αγορές του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, στον οποίο ανήκει και η Ελλάδα.
Η ενίσχυση αποτελεί γερμανική χρηματοδότηση που εγκρίθηκε βάσει των ευρωπαϊκών κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και δίνεται ως αποζημίωση για την ανάληψη υποχρέωσης δημόσιας υπηρεσίας. Η Επιτροπή έκρινε ότι το ποσό καλύπτει το καθαρό κόστος της υποχρέωσης και ότι η συμφωνία προβλέπει την αποφυγή και την επιστροφή τυχόν υπερβολικής αποζημίωσης.
Οι αλλαγές στην αγορά αυξάνουν την ανάγκη για σταθερό εφοδιασμό
Η απόφαση λαμβάνεται σε μια περίοδο αλλαγών στην παραγωγή και στη διάθεση των θεραπειών για τον διαβήτη. Η Κομισιόν επισημαίνει ότι η μετατόπιση παραγωγικής δυναμικότητας προς φάρμακα της κατηγορίας GLP-1 συνδέεται με συχνότερα προβλήματα εφοδιασμού, προσθέτοντας πίεση στην αγορά της ινσουλίνης.
Παράλληλα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, ο EMA, έχει ενημερώσει για τη διακοπή κυκλοφορίας επιλεγμένων σκευασμάτων και μορφών ινσουλίνης της Novo Nordisk έως το τέλος του 2026, με χρονοδιάγραμμα που διαφέρει ανά χώρα. Πρόκειται για εμπορική απόφαση, χωρίς σύνδεση με πρόβλημα ποιότητας ή ασφάλειας, η οποία απαιτεί έγκαιρο σχεδιασμό της μετάβασης σε εναλλακτική θεραπεία για τους ασθενείς που επηρεάζονται.
Οι εξελίξεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη να διατηρούνται επαρκείς δυνατότητες παραγωγής και να προβλέπονται αποθέματα, ώστε οι αλλαγές στην αγορά να μπορούν να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ασφάλεια. Για την Ελλάδα, η προτεραιότητα στον ευρωπαϊκό εφοδιασμό έχει σημασία ως μέρος αυτού του σχεδιασμού, παρότι η συμφωνία δεν ορίζει συγκεκριμένες ποσότητες για τη χώρα μας. Το ζητούμενο είναι η διαθεσιμότητα ενός απαραίτητου φαρμάκου να υποστηρίζεται από δεσμεύσεις που καλύπτουν πολλά χρόνια και προβλέπουν τι θα συμβαίνει όταν η προσφορά δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στη ζήτηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
