Πώς προκαλείται, ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο και ποιες είναι σήμερα οι θεραπευτικές επιλογές.
Η στένωση των καρωτίδων μπορεί να εξελίσσεται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς συμπτώματα, αυξάνοντας όμως τον κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή εκτίμηση των παραγόντων κινδύνου και η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη μιας σοβαρής επιπλοκής.
Η πρόληψη ενός εγκεφαλικού επεισοδίου, το οποίο μπορεί να αφήσει σοβαρές αναπηρίες ή ακόμη και να αποβεί μοιραίο, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της σύγχρονης Ιατρικής. «Στο πλαίσιο αυτό, οι ραγδαίες επιστημονικές εξελίξεις και η θεαματική πρόοδος των τελευταίων ετών έχουν εξοπλίσει την αγγειοχειρουργική κοινότητα με σύγχρονα, ελάχιστα επεμβατικά και αποτελεσματικά θεραπευτικά εργαλεία. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να υφίστανται παθήσεις η έγκαιρη διάγνωση των οποίων παραμένει σύνθετη, καθώς ενδέχεται να εξελίσσονται αθόρυβα και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο για την πρόκληση εγκεφαλικού επεισοδίου», αναφέρει ο κ. Φώτιος Μαρκάτης, Διευθυντής Αγγειοχειρουργός, Metropolitan Hospital.
Τι είναι η στένωση των καρωτίδων
«Η στένωση των καρωτίδων είναι μια συχνά ασυμπτωματική πάθηση, που αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Πρόκειται για τη μείωση του αυλού της καρωτίδας αρτηρίας, η οποία μπορεί να προκαλέσει ισχαιμικό επεισόδιο, και για την εκδήλωσή της δεν υπάρχουν πρόδρομα, προειδοποιητικά συμπτώματα. Στην πραγματικότητα, η στένωση καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνη όταν η ελάττωση της διαμέτρου του αγγείου αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό ή όταν η ποιοτική σύσταση της αθηρωματικής πλάκας είναι ασταθής και αλλοιωμένη.
Για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση αυτής της «σιωπηλής νόσου», καθοριστική είναι η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και του προληπτικού ελέγχου με triplex καρωτίδων, βάσει του ιστορικού του ασθενούς και της ακριβούς απεικόνισης της κατάστασής του», εξηγεί.
Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου
Η στένωση των καρωτίδων εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες και συνδέεται με παράγοντες που επιβαρύνουν συνολικά την υγεία των αγγείων. Μεταξύ των συνηθέστερων παραγόντων κινδύνου περιλαμβάνονται το κάπνισμα, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης.
Η παρουσία ενός ή περισσότερων από αυτούς τους παράγοντες μπορεί να οδηγήσει τον γιατρό στην απόφαση για περαιτέρω έλεγχο, ανάλογα πάντοτε με το ατομικό ιστορικό του ασθενούς.
Πώς αντιμετωπίζεται η στένωση των καρωτίδων
«Σήμερα, η ιατρική κοινότητα έχει στη διάθεσή της σαφέστατα αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της στένωσης των καρωτίδων. Με την υιοθέτηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, μπορεί να καταστεί εφικτός ο περιορισμός της εξέλιξης της νόσου, ενώ σε επόμενα στάδια, έχουμε στη διάθεσή μας επεμβατικές μεθόδους, όπως την καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και την αγγειοπλαστική με τοποθέτηση stent, ανάλογα με τις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε ασθενούς.
Στο ερώτημα «πότε εφαρμόζεται η μία μέθοδος και πότε η άλλη;», η απάντηση βρίσκεται στην κλινική αξιολόγηση του κάθε περιστατικού. Η κλασική χειρουργική μέθοδος, η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή, αποτελεί τη μέθοδο εκλογής και είναι αυτή που εφαρμόζεται κατά κόρον, καθώς φαίνεται να προσφέρει τη μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στην καρωτιδική νόσο».
«Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η ενδαρτηρεκτομή παρουσιάζει σχετική αντένδειξη. Σε αυτή την κατηγορία των ασθενών, οδηγούμαστε στην ενδαγγειακή αποκατάσταση μέσω αγγειοπλαστικής με τοποθέτηση stent. Σε κάθε περίπτωση, ο αγγειοχειρουργός είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος και υπεύθυνος ιατρός για να καθορίσει την ενδεδειγμένη τεχνική που πρέπει να ακολουθηθεί», επισημαίνει.
Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
«Η στένωση των καρωτίδων, παρά την έλλειψη συμπτωμάτων, μπορεί να διαγνωστεί εγκαίρως και να αντιμετωπιστεί με απόλυτη ασφάλεια. Η τακτική προληπτική παρακολούθηση, η ρύθμιση των επιβαρυντικών παραγόντων κινδύνου και η στενή συνεργασία με τον εξειδικευμένο αγγειοχειρουργό εγγυώνται τη σωστή επιλογή της θεραπευτικής στρατηγικής – φαρμακευτικής ή επεμβατικής – διασφαλίζοντας την προστασία του ασθενούς από ενδεχόμενο εγκεφαλικό επεισόδιο», καταλήγει ο κ. Μαρκάτης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Βανιλίνη: Το συστατικό της βανίλιας στο επίκεντρο έρευνας για την επούλωση χρόνιων πληγών
