Η ανάλυση 189 όγκων αποκάλυψε διαφορές στη σύνθεση των κυττάρων και στη δραστηριότητα των γονιδίων ανάλογα με την ηλικία. Τα ευρήματα προσφέρουν νέες κατευθύνσεις για την έρευνα και τη μελλοντική ανάπτυξη θεραπειών.
Οι όγκοι του παχέος εντέρου σε νεότερους ασθενείς φαίνεται να έχουν βιολογικές διαφορές από εκείνους που εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Αυτό καταγράφει νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 29 Οκτωβρίου στο Nature Medicine, φωτίζοντας μια πλευρά της νόσου που παραμένει υπό διερεύνηση.
Για τις ανάγκες της συγκεκριμένης μελέτης, ερευνητές από το Dana-Farber Cancer Institute, το Broad Institute και το Mass General Brigham εξέτασαν δείγματα ασθενών από διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Στόχος τους ήταν να αναζητήσουν χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση της νόσου στους νεότερους ενήλικες.
Ένας κυτταρικός χάρτης από 189 όγκους του εντέρου
Στη μελέτη αναλύθηκαν όγκοι του παχέος εντέρου και του ορθού ασθενών ηλικίας 29 έως άνω των 90 ετών. Από αυτούς, οι 54 είχαν διαγνωστεί πριν από τα 50 και 135 σε ηλικία 50 ετών ή μεγαλύτερη. Με μια τεχνική που εξετάζει τη δραστηριότητα των γονιδίων στους πυρήνες μεμονωμένων κυττάρων, οι επιστήμονες μελέτησαν περισσότερα από 850.000 κύτταρα, αναζητώντας μεταβολές κατά μήκος του ηλικιακού φάσματος, συνυπολογίζοντας παράγοντες όπως η θέση και το στάδιο του όγκου.
Στον συχνότερο υπότυπο της νόσου, οι νεότεροι ασθενείς είχαν μεγαλύτερη αναλογία κυττάρων του υποστηρικτικού ιστού σε σχέση με τα καρκινικά κύτταρα. Το εύρημα επιβεβαιώθηκε και σε πρόσθετα δεδομένα άλλων όγκων.
Το ενδιαφέρον στρέφεται και στον ιστό γύρω από τον όγκο
Τα κύτταρα του υποστηρικτικού ιστού, γνωστά ως στρωματικά κύτταρα, σχηματίζουν ένα είδος «σκελετού» γύρω από τον όγκο. Σε άλλους καρκίνους, το περιβάλλον αυτό μπορεί να δυσκολεύει την πρόσβαση φαρμάκων και κυττάρων του ανοσοποιητικού στα καρκινικά κύτταρα.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης διαφορές στη δραστηριότητα γονιδίων και στην επικοινωνία μεταξύ κυττάρων, κάποιες από τις οποίες αφορούν σε διαδικασίες που συνδέονται με την ικανότητα των καρκινικών κυττάρων να μετακινούνται και να εξαπλώνονται.
Αυτές οι παρατηρήσεις προσφέρουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις για επόμενες μελέτες, όπως εξηγεί η Kimmie Ng, διευθύντρια του Κέντρου Καρκίνου Παχέος Εντέρου Νεαρής Ηλικίας του Dana-Farber και μία από τις επικεφαλής της έρευνας.
Οι απαντήσεις που παραμένουν ανοιχτές
Μπορεί αυτή η μελέτη να δίνει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία που ενδεχομένως θα καθοδηγήσουν τους επιστήμονες, ωστόσο δεν αποδεικνύει ότι οι διαφορές αυτές προκαλούν επιθετικότερη νόσο ή μειωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να διευκρινιστεί πώς επηρεάζουν τη συμπεριφορά των όγκων και αν μπορούν να αποτελέσουν θεραπευτικούς στόχους.
Επίσης, δεν απαντά στο διαφορετικό ερώτημα γιατί αυξάνονται οι διαγνώσεις σε νεότερους ενήλικες αφού η καταγραφή των χαρακτηριστικών ενός όγκου και η αναζήτηση των παραγόντων που οδήγησαν στην εμφάνισή του αποτελούν διαφορετικά ερευνητικά ζητήματα.
Η προοπτική για πιο στοχευμένες θεραπείες
Η αξία, όμως, της έρευνας βρίσκεται στον λεπτομερέστερο χαρακτηρισμό της νόσου. Εφόσον αποσαφηνιστεί ο ρόλος των διαφορών που εντοπίστηκαν, θα μπορούσαν μελλοντικά να αξιοποιηθούν στην ανάπτυξη πιο στοχευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.
Προς το παρόν, τα ευρήματα αποτελούν βάση για νέες μελέτες και δεν τεκμηριώνουν από μόνα τους αλλαγή της θεραπείας ενός ασθενούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα: Νέα θεραπεία μειώνει τον κίνδυνο θανάτου κατά 58%
Ελπίδα για την ανδρική γονιμότητα μετά τη χημειοθεραπεία: Πρωτοποριακή μεταμόσχευση σε 19χρονο